Naprašowanje »hłowa«, wuslědki 1091–1100 wot 1293.
| 1091 | Je dha trawnik nětko twoje, Twoje nowe posleško? W Hodźiju tam na keŕchowje Róžowa je zahroda, Kćěje k noham, kćěje k hłowje, Wobhrodźa row holiča. Ach ty holčo lubowane, Maš ty tudy pósćełane, Je tu twoja komorka? W Hodźiju tam na keŕchowje na keŕchowje Młódny dorn so zeleni, Zeleni so k noham, k hłowje Holiču tam na rowi. Ach ty lube holčo moje, Je dha trawnik nětko twoje, Twoje nowe posleško? W Hodźiju tam na keŕchowje Róžowa je zahroda, Kćěje k noham, kćěje k hłowje, Wobhrodźa row holiča. Ach ty holčo lubowane, Maš ty tudy pósćełane, Je tu twoja komorka? W Hodźiju tam na keŕchowje Křiž najrjeńši debjeny Steji holiču tam k hłowje, Na nim tež dwě tujawcy. Lěpje tujkow smój so znałoj A so rjeńšo lubowałoj — | HSB-ZEJLER | ||
| 1092 | holčo lubowane, Maš ty tudy pósćełane, Je tu twoja komorka? W Hodźiju tam na keŕchowje Křiž najrjeńši debjeny Steji holiču tam k hłowje, Na nim tež dwě tujawcy. Lěpje tujkow smój so znałoj A so rjeńšo lubowałoj — To bě lubosć jandźelow! W Hodźiju tam posleško? W Hodźiju tam na keŕchowje Róžowa je zahroda, Kćěje k noham, kćěje k hłowje, Wobhrodźa row holiča. Ach ty holčo lubowane, Maš ty tudy pósćełane, Je tu twoja komorka? W Hodźiju tam na keŕchowje Křiž najrjeńši debjeny Steji holiču tam k hłowje, Na nim tež dwě tujawcy. Lěpje tujkow smój so znałoj A so rjeńšo lubowałoj — To bě lubosć jandźelow! W Hodźiju tam na keŕchowje Wobwiwa křiž zeleńčko. „Moja sy ty tež we rowje!“ Dźeše swěrne pacholo; „Na zemi je slubowanje, | HSB-ZEJLER | ||
| 1093 | smjerći ćeknyć dajće, To chcu wam płaćić kralowscy; Štóž tón króć k pomocy mi skoči, Tón wita swoju swobodu; Na moju hłowu, strowej woči Slub wobtwjerdźam ze přisahu!“ Cid njeranjeny z wohnja wuńdźe Přez pomoc swojich kupjencow, A kajke myto so jim dóńdźe wysokosći Cid woła: „Pomoc, pomoc mi! Mi rěbjel do wokna jow stajće, Wy złote dźěći, kupjency, Mi trašnej smjerći ćeknyć dajće, To chcu wam płaćić kralowscy; Štóž tón króć k pomocy mi skoči, Tón wita swoju swobodu; Na moju hłowu, strowej woči Slub wobtwjerdźam ze přisahu!“ Cid njeranjeny z wohnja wuńdźe Přez pomoc swojich kupjencow, A kajke myto so jim dóńdźe? Bu nětko kónc jich dračinow? „Ach“, dźeše Cid, tón wumóženy, „Kak kralowscy wam płaćić chcu? Ja | HSB-ZEJLER | ||
| 1094 | . Hněw čeŕwjenješe honaka, Wón sepi, hrozy, přisaha: „„Mój žiwy dźeń tón wusměch chcu Wam z hańbu wróćeć na hłowu!““ A kóždu nóc to pokaže, Zo tola prěni spěwaŕ je. (29.|9. 1865.) Paw a pawa. pruhu, mištyrje!“ A jako honak dych sej wza, A mócnje dwójcy zaškripa, To njeskónčny směch hobrski Mjez ptačinu tam wudyri. Hněw čeŕwjenješe honaka, Wón sepi, hrozy, přisaha: „„Mój žiwy dźeń tón wusměch chcu Wam z hańbu wróćeć na hłowu!““ A kóždu nóc to pokaže, Zo tola prěni spěwaŕ je. (29.|9. 1865.) Paw a pawa. (Časopis M. S. 1865, 317.) So do kemšow prěni króć zwonješe A pawa ta hłowu sej hładźeše. [ | HSB-ZEJLER | ||
| 1095 | ) Paw a pawa. (Časopis M. S. 1865, 317.) So do kemšow prěni króć zwonješe A pawa ta hłowu sej hładźeše. [A słónka ji drasćičku njewjestnu Tu přinoša na łožo, na křinju.] Wěnc kwasny jej splećechu do włosow Wot z hańbu wróćeć na hłowu!““ A kóždu nóc to pokaže, Zo tola prěni spěwaŕ je. (29.|9. 1865.) Paw a pawa. (Časopis M. S. 1865, 317.) So do kemšow prěni króć zwonješe A pawa ta hłowu sej hładźeše. [A słónka ji drasćičku njewjestnu Tu přinoša na łožo, na křinju.] Wěnc kwasny jej splećechu do włosow Wot ruty a módruškich fijałkow. Paw jejny bě slubjenc a nawožeń, Tom’ ruku chce zawdać tón samy dźeń. So do kemšow druhi króć | HSB-ZEJLER | ||
| 1096 | A kajkejž staj stałoj před wołtarjom, Nětk dyrbitaj nosyć so po wšědnjom. [Duž wona, kaž ródna ta mandźelska, Najstajnišo zhładźenu hłowu ma.] Wón pychu a koło pak popušći, Kaž bórzy sej pohladnje na nohi. (2.|10. 1865.) Wusprawjenje. , Zad’ njeho přec’ tuła so njewjesta. A štwórty króć z cyrkwje so zwonješe, Paw z pawu wot wěrowanja dom dźe. A kajkejž staj stałoj před wołtarjom, Nětk dyrbitaj nosyć so po wšědnjom. [Duž wona, kaž ródna ta mandźelska, Najstajnišo zhładźenu hłowu ma.] Wón pychu a koło pak popušći, Kaž bórzy sej pohladnje na nohi. (2.|10. 1865.) Wusprawjenje. (Łužičan 1865, 183.) Kaž jěry zmór a zamysleny Bur Jakub z Jurjom susodom Ze pšeńčnych wikow woněmjeny So klepoce dom z | HSB-ZEJLER | ||
| 1097 | Bjedrich, nowy hosćencaŕ, Bě z města na kraj ćahnył. „To njeje muž“, sam praji łhaŕ, „Kiž na hłowu je panył; Tón wě a znaje ličbować, Što dyrbi njesć, što dyrbi dać Tón nowy hosćenc z polom.“ Ja klukam Hanso mój atd. (1846.) Měšćanscy nowi hospodarjo na wsach. (Tydź. Now. 1847, 74.) Hans Bjedrich, nowy hosćencaŕ, Bě z města na kraj ćahnył. „To njeje muž“, sam praji łhaŕ, „Kiž na hłowu je panył; Tón wě a znaje ličbować, Što dyrbi njesć, što dyrbi dać Tón nowy hosćenc z polom.“ Ja klukam hosći — mysleše, A žona kruwy deji; Haj, na wsach wšitko lěpje dźe, Je tuńša kopa jeji. Mi hišće złoto | HSB-ZEJLER | ||
| 1098 | ; Za tři kroški drěje so Kaž wo konja stareho. Ja sym chcył žno dawno prajić Tym, kiž měrku hanjachu, Zo chcu hłowu na to stajić, Zo dosć budźe kóždemu, Dyrbjał-li ju wolizać, Zabywši ju wusrěbać. Wórta! njewěš, hdźe mam kapu A Dźiwny je tón swět wšak jara, Z mocu chce być slepjeny; Wjele dostać wón so stara, Na poł darmo wzał wšo by; Za tři kroški drěje so Kaž wo konja stareho. Ja sym chcył žno dawno prajić Tym, kiž měrku hanjachu, Zo chcu hłowu na to stajić, Zo dosć budźe kóždemu, Dyrbjał-li ju wolizać, Zabywši ju wusrěbać. Wórta! njewěš, hdźe mam kapu A tu staru pjechawu? Daj mi šantko abo lapu, Zo sej tykanc zawalu; Přińdu dom, to wěste je, Zo mi za | HSB-ZEJLER | ||
| 1099 | , Přec’ khodźi jako pawa. A hdyž bě dotorhane wšo, Je khodźiła kaž šerjenjo Dialektiscy za: šerjenje. ; Jank khětro z hłowu wije — W wšěch kutach něšto hnije. „Što, Marša, nětko činić je, Chceš k rjedźenju so stupić, Chceš płatać . (1855.) Jank dobra wolka. Jank bě sej młodu žonu wzał, To běše krušej zrała! Dóńž žanu lapku měješe, Přec’ khodźi jako pawa. A hdyž bě dotorhane wšo, Je khodźiła kaž šerjenjo Dialektiscy za: šerjenje. ; Jank khětro z hłowu wije — W wšěch kutach něšto hnije. „Što, Marša, nětko činić je, Chceš k rjedźenju so stupić, Chceš płatać, abo dyrbimy Sej druhe nowe kupić?“ „„Aj, Janko,““ Marša dźe, „„ach jej, | HSB-ZEJLER | ||
| 1100 | jenički bohaty wjele da prošerjam picy 165 Kaž hdy we žołmach so póčrětej mórskich 163 Kaž jěry zmór a zamysleny 201 Kaž róžow kćenja połna hłowa 4 Keŕk rokotowy rosćeše 176 Klinkoce pacholo 299 Kokula, kokula 46 Korčmarjo, porjedź nam toh’ brunoh’ piwa 84 Korzymski hród Serbja su dobyli je na rjanej Božej zemi 32 Kak rjenje běše tam, hdźež njejsmy nihdy byli 283 Kak su te hory tak zelene 226 Kak tola jenički bohaty wjele da prošerjam picy 165 Kaž hdy we žołmach so póčrětej mórskich 163 Kaž jěry zmór a zamysleny 201 Kaž róžow kćenja połna hłowa 4 Keŕk rokotowy rosćeše 176 Klinkoce pacholo 299 Kokula, kokula 46 Korčmarjo, porjedź nam toh’ brunoh’ piwa 84 Korzymski hród Serbja su dobyli — hidyhi 184 K połnocy Łaza zběha 185 Kukała je kokula 269 Kukečanska piwaŕnja 288 Kurić trubku tobaka, to je hłuposć čłowjeka 82 Kurić | HSB-ZEJLER |