Anfrage »hłowa«, Ergebnisse 1131–1140 von 1293.
| 1131 | a pismowstwo, Wšitko ze wšěm na dobo. »Štož my njejsmy«, lěsne praja, »To pak hišće budźemy«; Swoju hłowu na to staja, Zlětuja so do črjódy, Žadyn njecha nochować, Mi je strach, što ma so stać. Bjezkholowcy, kholowače . Domjace te hołbje chcedźa Z mocu lěsne přestworić; Dokelž lěsne mjenje wjedźa, Dyrbi jich wěc za psy hić, Mjeno, rěč a pismowstwo, Wšitko ze wšěm na dobo. »Štož my njejsmy«, lěsne praja, »To pak hišće budźemy«; Swoju hłowu na to staja, Zlětuja so do črjódy, Žadyn njecha nochować, Mi je strach, što ma so stać. Bjezkholowcy, kholowače Wótřa brónje w kukawach. Kajke škody, kajke płače Budźeja Po holanskej narěči za: budu. to po pukach! Lěsarjo lud khrobły | HSB-ZEJLER | ||
| 1132 | mozhow drje, Bych mudrosće pak nabył; Tež prošu, wuč tak wšitko mje, Zo njebych ničo zabył. — A měł tež hłowu dubowu, Njej’ wěrno, za dźeń dowuknu!“ „„O wole, liška wobkrući, Na ničim njejsy wbohi, Dosć wuknyć wot tebje, Hejz’ njeje dołha truba Tych wučbow abo papjerow, Kiž dyrbja nutř mi do mozhow. Mam do wole dosć mozhow drje, Bych mudrosće pak nabył; Tež prošu, wuč tak wšitko mje, Zo njebych ničo zabył. — A měł tež hłowu dubowu, Njej’ wěrno, za dźeń dowuknu!“ „„O wole, liška wobkrući, Na ničim njejsy wbohi, Dosć mudrosće maš we hłowi, To zjewja twoje rohi, To wurostki su mudrosće, Kaž kóždy nazhonjeny wě. [Duž tebi ze wšěm | HSB-ZEJLER | ||
| 1133 | pak rostu zelena, Přichodnosće zepjera.“ Rjekny pjeńk: „Haj, wjele dnjow Mojich tudy běše, Wjele mi tež njewjedrow Wyše hłowy dźěše; Njezacṕ mje pak młoduška, K wobćežnosćam njezrała.“ Šmutajca so hóršeše, Horde dawa słowa, Praji: „Z tobu .] Suchi pjeńk a šmutajca Steještaj we haju. „Dźědo“, wona zawoła, „Ty sy zbytk we kraju, Ja pak rostu zelena, Přichodnosće zepjera.“ Rjekny pjeńk: „Haj, wjele dnjow Mojich tudy běše, Wjele mi tež njewjedrow Wyše hłowy dźěše; Njezacṕ mje pak młoduška, K wobćežnosćam njezrała.“ Šmutajca so hóršeše, Horde dawa słowa, Praji: „Z tobu kónc wšak je, Ja sym kruta, strowa! Njeje słónco skhadźace Lubše tež, hač wječorne?“ Mjez tym bur tam přijědźe Z | HSB-ZEJLER | ||
| 1134 | mjez tym doły; Štom sadowy chce ćišinu, Lěs měni: wětr je strowy! A ludźo hakle — to bě zlě — Kaž wjele hłowow — próstwow bě Wo wjedra wobroćenje. Bóh wšěm, kaž móžno, činješe, A tu hakle bu hara! Směšk, zběžk, swěće dźěše A cyłej stwórbje polubi: Zo lětsa wjedro dowoli, Kaž kóždy sam je zechce. Duž hory dešćik prošachu, Wo słónčko mjez tym doły; Štom sadowy chce ćišinu, Lěs měni: wětr je strowy! A ludźo hakle — to bě zlě — Kaž wjele hłowow — próstwow bě Wo wjedra wobroćenje. Bóh wšěm, kaž móžno, činješe, A tu hakle bu hara! Směšk, zběžk, haj wójna howrješe, Štóž njećepje, tón škara; A z knjezom bě najsylniši, Dóńž druhi jeho njepobi — Wšo prěki, po | HSB-ZEJLER | ||
| 1135 | .) 43. Kóčka a psyk. Micmica pola hawaka Je pohladujo nimo šła, A poča: „Što so nječini, Zo hłowa tebi šědźiwi? Praj, hospodarjo rozhladny, Kak dźe so ći na stare dny?“ „„Ja stary? hižo šědźiwy? mudrosć wozy Ze samokhwalbu na wiki, Hač přińdźe strach a bitwa nastawa, Hdźež law so přeměni do zajaca. (8.|12. 1848.) 43. Kóčka a psyk. Micmica pola hawaka Je pohladujo nimo šła, A poča: „Što so nječini, Zo hłowa tebi šědźiwi? Praj, hospodarjo rozhladny, Kak dźe so ći na stare dny?“ „„Ja stary? hižo šědźiwy?““ Psyk mórči z hněwom napjaty; A dokelž lětow dwanaće Kósć někotru žno hrymzał je, Duž tupe zuby wošćerja, A kaž | HSB-ZEJLER | ||
| 1136 | „Ach, tón ma trašnu złobotu A smjerć nam připojda.“ Ze strachom kóžda třepota, Na ćěkanje je hotowa. Woł třase hłowu rohatu A kroči do wody. So žaby ruče khowachu Pod křěk a do trawy, A z cyłym khwatkom někotra Je přez hłowu so za nas budźe zlě, Hdyž baćon telko zmorduje, Što tajki njeplech zežerje?!“ Woł zaru, žaby zaržachu A z ćicha zakorča: „Ach, tón ma trašnu złobotu A smjerć nam připojda.“ Ze strachom kóžda třepota, Na ćěkanje je hotowa. Woł třase hłowu rohatu A kroči do wody. So žaby ruče khowachu Pod křěk a do trawy, A z cyłym khwatkom někotra Je přez hłowu so přećisła. Woł poča srěbać wodźičku Do kutła lačneho — „Ach běda!“ žaby měnjachu, „Nětk, nětk je stało so | HSB-ZEJLER | ||
| 1137 | třase hłowu rohatu A kroči do wody. So žaby ruče khowachu Pod křěk a do trawy, A z cyłym khwatkom někotra Je přez hłowu so přećisła. Woł poča srěbać wodźičku Do kutła lačneho — „Ach běda!“ žaby měnjachu, „Nětk, nětk je stało : „Ach, tón ma trašnu złobotu A smjerć nam připojda.“ Ze strachom kóžda třepota, Na ćěkanje je hotowa. Woł třase hłowu rohatu A kroči do wody. So žaby ruče khowachu Pod křěk a do trawy, A z cyłym khwatkom někotra Je přez hłowu so přećisła. Woł poča srěbać wodźičku Do kutła lačneho — „Ach běda!“ žaby měnjachu, „Nětk, nětk je stało so, Tón najprjedy chce wodu wzać, Zo móhł nas lěpje spopadać“. Štož wědźachu, štož móžachu, Duž kóžda skakaše Won | HSB-ZEJLER | ||
| 1138 | , Tych, kiž jara tebje proša, Njezwol jednać, bratřiko; Tajkich jednać njejsu kwasy, Kajawcy tam njewuńdźeš, Kaž sej hładku hłowu zasy Nihdy z ćernja njesćehnješ. (31.|1. 1850.) 61. Židźana a rubjana lapka. [37.] Wottřihnjenej, prócu jednaŕsku? — Přez jene po swojej stroni Wšitke jeho kusachu! Kiž so dźensa noša, koša, Jutře pjeru, žeru so, Tych, kiž jara tebje proša, Njezwol jednać, bratřiko; Tajkich jednać njejsu kwasy, Kajawcy tam njewuńdźeš, Kaž sej hładku hłowu zasy Nihdy z ćernja njesćehnješ. (31.|1. 1850.) 61. Židźana a rubjana lapka. [37.] Wottřihnjenej, wotćisnjenej Pola krawca pod ławu Ležeštej we kuli jenej Lapcy dwě we kućiku, Jena běše židźana, Druha bě wot rubjenca. „Na | HSB-ZEJLER | ||
| 1139 | Sej skoba drastne pjeričko, A z njepopřećom hawtuje: „Ty złodźijo! Ty paduše!“ Duž husy, kački nazdala Tam wćipne hłowy zběhaja: „„Njej’ to naš dwór a hajnišćo, Što chcedźa tući prošerjo?““ A kapon, hejtman kurjacy, (Časopis M. S. 1860, 4.) Před bróžnju něhdy wo kłósku So wroble sylnje wadźachu, A jedyn přemo druheho Sej skoba drastne pjeričko, A z njepopřećom hawtuje: „Ty złodźijo! Ty paduše!“ Duž husy, kački nazdala Tam wćipne hłowy zběhaja: „„Njej’ to naš dwór a hajnišćo, Što chcedźa tući prošerjo?““ A kapon, hejtman kurjacy, Tam ćěri hladać horliwy. Wón pasmo zwadne rozehna A swoje stadło zawoła, Wón dikoce a wupraji: „Tu je kaž druhdźe na | HSB-ZEJLER | ||
| 1140 | ““ „Tak rozymić so njesmě to“, Šwjerč barbi škrěčicy, „W tym času wjele swojeho My hišće nimamy, We hłowje pak a w rukomaj Naš kapital a kubło staj.“ „„O bjezkholowcy!““ wołachu Wšě mrowje smějicy, „„ „To by šło. Praj, w kotrym kraju, kućiku Je waše kubleško? A nimaće-li nuknicow, Kak wjele maće tysacow?““ „Tak rozymić so njesmě to“, Šwjerč barbi škrěčicy, „W tym času wjele swojeho My hišće nimamy, We hłowje pak a w rukomaj Naš kapital a kubło staj.“ „„O bjezkholowcy!““ wołachu Wšě mrowje smějicy, „„Wam ani jehłu hejkojtu Do dźělby njedamy; Što hudźe, hdyž smy dojědli?““ „Pon dźělimy so z druhimi!“ | HSB-ZEJLER |