Žane šiki njejsu!

To žane šiki njejsu, štož so tu stawa! Znajeće tajke swary, lubi připosłucharjo? Klinči kusk kaž šikimiki, ale dźe wo něšto hinaše. Kralowy słownik přełožuje wuraz to žane šiki njejsu jako „das ist unerhört“, zepěrajo so snano na podobny zapisk w Časopisu Maćicy Serbskeje 1871. Mje pak zajimuje, zwotkel so tute słowo bjerje. Pokaza so, zo je šik stara němska požčonka a woznamjenja něšto kaž ‚porjad‘. Němski wuraz „Schick“ z tajkim woznamom zwisuje z werbom sich schicken abo z adjektiwom schicklich – to pak su dźensa w němčinje skerje rědke słowa. Němski „Schick“ je so spočatk 19. lětstotka do francošćiny dóstał a pisaše so w tutej rěči chic – poł lětstotka pozdźišo nawróći so francoski chic zaso wróćo do němčiny, nětko jako adjektiw z woznamom ‚elegantny‘. A přez němčinu dźěše adjektiw šik tež dale do serbšćiny, tón raz bjez deklinacije, tak zo móžemy prajić: twój šat je tak šik, zo to žane šiki njejsu. Starša požčonka šik pak je so w serbšćinje tak zadomiła, zo wuchadźeja z njeje wotwodźenki kaž šik(o)wany abo wušikny. Štó by wěrił, zo su tute słowa germanizmy? Tak widźimy, kak móže rěčny kontakt tež k mjezsobnemu wobohaćenju wjesć.

S. Wölkowa

Themen: Redewendungen, Regionale Unterschiede im Sorbischen, Herkunft der Wörter

Schlüsselwörter: Redewendung, Herkunft

Wörter: šik, žane šiki njejsu, unerhört, chic, schick