Chomot
Štóž ma konja a jeho druhdy zapřehnje, znaje zawěsće wuraz chomot, w němčinje rěka to „Kummet“ abo „Kumt“. A tuka so, zo je němčina to ze słowjanšćiny přewzała, najprawdźepodobnišo ze serbšćiny. Je to nastroj, kiž wupada kaž tajki wěnc, je z drjewa abo z kože a polstrowany a so skotej při zapřahanju wokoło šije połoži, zo by so ćišć na ramjenjach lěpje rozdźělił. Je to potajkim něšto, štož podpěra a wuruna. A to je snano tež to, štož je k wužiwanju tutoho wuraza w přenjesenym zmysle wjedło. Chomot praji něchtóžkuli tež k někajkej njepřijomnej drasće, kotraž tak prawje njesedźi abo hižo njepřijomna a spěrawa wupada. A nimo toho znaju to tež poćahujo so na – kedźbu, nětko budźe kusk pikantne – wěsty dźěl spódnjeje drasty, kotryž jenož žony noša a kiž em podpěra a wuruna a formuje, ale je druhdy snano tróšku spěrawy a zwužacy („einengend“), wosebje na tajkich horcych dnjach kaž tuchwilu.
L. Šołćic
Themen: Regionale Unterschiede im Sorbischen, Herkunft der Wörter