Buncle
Nazyma so bliža a hačrunjež nas słónco hišće husto wozboža, wječory su chłódniše a snano tomu abo tamnemu hižo tróšku na nohach huška, mi znajmjeńša. Tohodla dyrbimy do pincy abo na łubju po naše buncle hić. A wšitcy wědźa, zo su to ćopłe začinjene domjace črije za zymu. Prěnjotnje běchu z tym filcowe črije měnjene, ale nětko wužiwamy wuraz buncl za kóždyžkuli ćopły domjacy črij. W 18. lětstotku je so tež za nohajcy wužiwało, tak steji znajmjeńša w słownikach. A tež w čěšćinje je podobnje klinčace „punčocha“ nohajca. Na haj, tajke porjadne ćopłe buncle wšak su snano kaž nohajca a zakrywaja nohu wot małuška hač wyše kulki. W hornjosakskich narěčach mamy Bunsel za filcowe črije. Wšitke tute buncl, Bunsel abo tež bajerske puntsch – štož nas zaso na čěske punčocha dopomina – zwisuja z němskim „Bundschuh“. A tajki „Bundschuh“ bě drje prjedy typiski symbol jednorych burow. Ale hač burske abo wosobne, to je mi wšojedne, hłowna wěc, zo ćopłe buncle!
L. Šołćic
temy: regionalne rozdźěle w serbšćinje, pochad słowow